زبان پهلوی هرکو شناسد
خوراسان آن بود کزو خور آسد
خوراسان پهلوی باشد خورآیان
کز آنجا خور برآید سوی ایران

  آن مهم نیست که از ره به چه سرعت گذریم

  آن مهم است که از آنجا چه متایی بخریم

  به امیدی که رسد روزی ودر سایه عدل

گرگ گوید ندریم وبره گوید بچریم

هرکسی با خود ودیگری حرفی دارد ، این هم بیانی بود از یک بازنشسته که مسافر کشی می کرد .

 قرعه دانش به نام خشتمالی می زند                 آفرین برخاک شاعر پرور ایران من

من رسالت دارم اندر شعر جای شبهه نیست      شعر من وحی من و دیوان من و قرآن من

مرده ی من بی کفن از فقر باید شد به خاک        با خدای خویش این است آخرین پیمان من

بی تامل خانه بر فرقش فرومی آورم                  گر گذارد نعمت دنیا قدم در خوان من

جایم اندر سینه اهل خرد خواهد بود                من اگر گشتم فنا اشعار جاویدان من

                                                طمع

            پیرمرد کیسه نانش را تکان داد ، تکه نان خشکیده ای افتاد . در آب خیساند و خورد . کیسه را روی سنگ پهن کرد و سرش را برآن نهاد .
فرشته ای او را دید ،  دلش سوخت ، به سویش رفت و
گفت : کیسه ات را بده تا از آن بالشت زیبایی  بسازم . پیر مرد کیسه را داد . فرشته دست برد واز ابرهای آسمان برداشت و کیسه را پر کرد و سرش را  گره زد و به او داد . پیر مرد زیر سرش گذاشت وچشمانش را بست و با خود گفت : عجب تجارت پر منفعتی ، من کیسه بدوزم ، او آنها را پر کند ... با این فکر چشمانش را باز کرد و گفت : اگر با من ش...  حرف در دهانش ماسید  ، او رفته بود . برجایش نشست و اطراف را نگاه کرد اثری از آثارش نبود . شک کرد . گره بالشت را باز کرد ، مار وعقرب ها بیرون ریخته از سر و کله پیر مرد بالا رفتند . پیر مرد  تا خواست به خود بجنبد  ، نیش خورد و مرد .  م مسافر

Powered By
  BLOGFA.COM