اعتراض از نواحی مختلف از چپ و راست رسید که : این چه پیشنهادی است؟ اعتراضات دو سوی ماجرا مهمتر از بقیه است. از آنجایی که سوی و سمت محلی از لحاظ مختلف حائز اهمیت است، اول به نظرات اعتراضی گریوانیهای محترم بپردازم. جمعی  با حمله مستقیم و غیر مستقیم به موضوع پیشنهاد مسابقه بین نامزدهای صاحب صلاحیت و کسانی که فاقدی توانایی ارائه صلاحیت خود مبنی بر داشتن قدرت جسمی و روحی و... برای حداقل چند ساعت کار در روز بودند.- ناگفته پیداست که این در مقام مقایسه با انتخاب قبلی‌شان و شرایطی است که صاحب صلاحیت قبلی با استفاده از توانایی‌های هسته‌ای در شبانه روز ۲۶ ساعت کار می‌کرده  است-  فرموده‌اند: مسولین محترم در استانداردهای خود تخفیف داده و به حداقل های ممکن رضایت داده اند و گرنه همین ۸ نفر هم نمی‌توانستند در مسابقه شرکت داده شوند. از اصل مطلب که بیان اعتراضات به پیشنهاد پست قبلی بود برگردیم. از گریوان اعتراضات رسمی و غیر رسمی رسید که مگر این دیار بی‌صاحب است که بدون هماهنگی ، همچون پیشنهاد غیر معقول و ناپسندی را صادر کرده‌اید؟ کاشف بعمل آمد که شکرخاله، عمه باران،  برفه خانم، عمو متق، دایی شیرپاک، جمگی با پسوند کربلایی هماهنگ با برخی ساکنین یوخارکی قلعه و سویی آسته گفته‌اند  که این معقول نبست در موقعیتی که گیلاس‌ها و زردآلوها و بقیه سردرختی‌ها و گردوها و... را سرما برده میهمان از مرکز دعوت می‌کنید. از سوی دیگر شورا و دهیار مطرح کرده‌اند که چرا یک کلام به ما نگفته، افرادی را که الان از سران بوده و انشاءالله در آینده نزدیک یکیشون شخص دوم مملکت می‌شود بدون آمادگی اولیه برای کشتن گاو و گوسفند و  بستن تاق نصرت و...دعوت شده‌اند.

 با همه این بگو  و مگوهای میزبان‌های احتمالی، میهمان‌های ما خوانده،  حضرات مدعوین چه آنهای مانده برای مسابقه و چه آنهای رانده شده، در سخنرانی‌های نیمه پخش شده خود، به این پشنهاد تاخته  و فرموده‌اند ما قراره تورم و غیره را بدون مقدمات و برنامه‌های دیکته شده در عرض کمتر از شش ماه حل کنیم، لذا فرصتی برای این نوع سفرهای روستایی نداریم. پسقام دیگری هم داده‌اند؛ که از این فضای باز سوء استفاده نکرده و جو سازی نکنید. در ثانی گریوان برای شما مهم است، برای ما جاهای مهمتر از این خیلی زیاد است که هزینه و فایده‌ی انها بیش از آن چیزی است که در تصور کوچک سرچشمه و سالوک شما بگنجد.

   یادش بخیر یه روزایی اینترنت و نوشتن دل‌مشغولی خوبی بود. وقتی خسته از کارای جدی و اداری می‌شدیم. دست به کیبرد زده مطلب و گاه مطالب می‌نوشتیم. آن روزا اینترنت را سرعتی بود و برو و بیایی داشت. شاید هنوز ترافیک پایین بود یا خبری از اینترانت نبود. به این سرعت عادت ندارم و این بهانه‌ی خوبی است تا اعلام کنم که یکی از دلایل کم کاری همین است بیزار میشی از رفت و آمد در این فضا . در شرایطی که اینترانت پر سرعت تقدیمی نمی‌تونه بدون هیچ صافی حتی ایمیل‌ها را باز کنه چطور یه کاربر بشینه پای کامپیوتر و مطلبی بنویسه یا عکسی رو در وبلاگ یا خدای نکرده در محیط‌های اجتماعی به اشتراک بذاره. شاید باریک کنندگان شیلنگ اینترنت همین را می‌خواهند. هرچه ترافیک این مسیر کمتر باشد دردسر بعضیا هم کمتر می‌شود.

1- کاسه چه‌کنم چکار کنم
  تخریم‌ها تاثیر داره یا نه؟ به گردن اونائی که میگن ولی یه وقتی دنبال پولی و وامی بودیم که کاری کنیم. حال که با لطف خیلیا تونستیم به اون مبلغ برسیم. میگن فعلا وضع بازار چنین و چنان است و با این پولا کاری نمیشه کرد. پس چه باید کرد؟ میگن ما می‌گیم کاری نمی‌شه کرد شما میگین چکار کنیم و فیلسوفانه می‌فرمایید: چه باید کرد؟ تمام تاریخ بشریت همین یک سوال ساده است که هنوز بی‌پاسخ مانده. اینجاست که کاسه‌ی چه‌کنم چه‌کار کنم دست گرفته، از آین‌جا به اونجا و از .... چند روز پیش آرزوئی کردم ولی در محقق شدن اون تردید بسیار است. وضعیت قطعنامه... وای اگه بشه چی میشه. با این وام میشه خونه ساخت و اسباب کشی کرد. شما میگین میشه؟ این‌طور دعاها مستجاب میشه؟

خوابای خوش

2- این آمریکائی‌ها و بطور کل غربی‌ها بدجونورائی هستند. خیلی دور وایستادن  و هر از گاهی حرفی می‌زنن و غلط اضافی می‌کنن، اون وقت وای‌می‌ایستن به ما مسلمونا نگا می‌کنن که ما چکار می‌کنیم. ما هم دست‌جمعی و یا یکی یکی فش‌های عالم و آدمو بهشون حواله می‌کنیم که هیچ؛ چون به اونا دسترسی نداریم، به قول مهران مدیری، از بیکاری می‌زنیم شیشه‌ی خونه‌های خودمونو می‌شکونیم که کاری کرده باشیم. خوب که دلمون خنک شد، برمی‌گردیم، با پول و زحمت خودمون از آونا شیشه می‌خریم و پنجره‌ی خونه‌هامونو دو جداره می‌کنیم که این‌بار صدائی و آلودگی صوتی به سمت‌مون نیاد تا راحت به خواب خوش برویم.

یکم.بوی مدرسه

    ماه مهر که فرا می‌رسد، کوچک و بزرگ حال و هوایی دیگر دارند. بچه‌ها به نوعی و بزرگ‌ترها به طرقی دیگر. بعضی‌ها یاد خاطرات کودکی‌شان اشک در چشم، فرزندانشان را راهی مدرسه می‌کنند. آنچه خود در کسب آن بودند برای بچه‌هایشان آرزو می‌کنند. هزینه‌ها و مخارج مانع از آن نیست که از این سرمایه‌گذاری صرف نظر نمایند. باشد که سرمایه‌هایشان علی‌رغم رشد تورم، کاهش نیافته و در آینده بتوانند، از سرمایه گذاری در این عرصه احساس رضایت نمایند.

دوم. کفش آهنی

    بچه که بودم از یکی پرسیدند که الیاس چکاره خواهد شد؟ در آن عالم و حال و هوا گفته بود که او کارمند شده و حقوق خور دولت خواهد شد. کاش می‌پرسیدند؛ چند سال ؟ آخه انگار سی سال دوم را شروع کرده‌ام. کارم چیزی شبیه کارهای سه دهه کار اداری شده است. در دوسال اول از سی سال دوم، نواقصی در سیستم اداری می‌بینم که مشغولیات اداری و یا الینه شده در کار خویش مانع درک مسائل به این عمق بودم. وقتی امروز کفشم پاره شد به این‌ گفته که در محاورات مردم رد وبدل می‌شد بیشتر نزدیک شدم: "برای پیگیری کارهای اداری باید یک جفت کفش آهنی پوشید" 

سوم. حذف کاغذ

  از دلایل آوردن کامپیوتر به ادارات، سرعت عمل و حذف کاغذ در سیستم اداری بود. موضوع سرعت عمل در صورتی که زیرساخت‌ها اجازه بدهند و اتوماسیون اداری به انحاء مختلف قطع نشود، دلیل خوبی است. استفاده از  کاغذ در برخی ادارات قریب سی یا چهل درصد کاهش یافته ولی در بعضی فرقی نکرده است. بطور واضح می توانم در مقطع کنونی از دو دستگاه بزرگ دارائی و سازمان آب نام ببرم. دارائی با وجود خیل مودیان زیاد از صنوف متفاوت از امکات خوبی برای پاسخگویی به ارب رجوع نیست. با وجود پذیرش اینترنتی اظهارنامه‌های مالیاتی، هنوز در داخل سیستم از روشهای قدیمی برای پاسخ‌گویی استفاده کرده و سوابق گذشته به سختی قابل دسترسی است.
  در آب منطقه‌ای و امور آب شهرستان‌ها، ورود و خروج نامه‌ها در اندیکاتورهای دستی ثبت و ضبط می‌گردد. این روش مشکلاتی برای کارمند و کارشناس، همچنین برای مراجعین بوجود آورده است.  ظاهرا در چند سال اخیر برنامه‌های تحول اداری حتی به شیوه‌ی کند گذشته هم در بعضی دستگاه‌ها پیگیری نمی‌شود. قطعا تاخیر در استفاده از روش‌های نوین مشکلاتی برای آینده بوجود خواهد آورد که آیندگان برای راحتی کار در اداره‌ی محل کارشان فقط صورت مسئله را پاک خواهند کرد.

صغیر کبیر اولر، ایزه قره‌لق ایزرالئیل قالر

دیلمه‌گلان باشمه گلده

بماند برای آیندگان

  قرص ماه چهارده، آنقدر بالا بود که سایه‌ی روشنی از خود نداشتم، اما از شعله‌ی چراغ‌های پلکان آب و برق فروزان‌تر بود. دیلمه‌گلان باشمه گلده، از این باب آمد که وقتی دهه‌ی هفتاد از آخر بلوار هفتم تیر به ارتفاعات آب و برق می‌رسیدیم، نمایی از پله نمایان می شد که حکایت از دست‌یازی به طبیعت را داشت. با خود گفتم اگر این پله‌ها را به قله‌ی اول برسانند، قطعا سال‌ها بعد، راه ماشین رو هم به قله‌های بعدی خواهند برد. باز اواخر دهه‌ی هشتاد در جلسه‌ای که بحث‌های تله‌کابین و طرح‌های بام مشهد مطرح شد در مخالفت با افزایش زمین یک طرح گفتم که همین اندازه زمین هم طبیعت را با خطر مواجه می‌سازد، بهتر است از طرف قرارداد بخواهیم که به طبیعت آسیبی نرساند و کمترین تغییر را ایجاد کند. مشاوری از مسولین گردشگری هم جمله‌ی خوبی بیان کرد و آن این‌که بهتر است ما طرح‌های زیادی اجرا نکنیم و سهم زیادی برای آیندگان بگذاریم شاید آن‌ها بهتر از ما استفاده کنند.

  و باز چند روز پیش بحث جاده‌‌ای پیش آمد که پس از عبور از روستای حصار شاه‌وردی‌خان در شمال قله‌ی سالوک، به سمت نیستانه آمده و از آن‌جا به خشکه‌زو وارد شده و از فیروزه به بش‌قارداش و سپس به بجنورد خواهد رسید. وصف "زو"ی خودمان یا همان سوله زو را داشتم و طرح‌هایی که در قبل انقلاب برای ساحل سازی و عبور راه اصلی روستاهای اطراف گریوان از این مسیر را بیان کردم. دوست خوبی بیان داشت که بهتر است "زو" دست نخورده برای آیندگان بماند. واقعا اگر آب و برق دهه‌ی هفتاد دست نخورده باقی می‌ماند بهتر نبود؟ جایگاه مسائل زیست محیطی در توسعه کجاست؟

گینه گلدی رمضان هامی مسلمان اولاجاق
دین اسلام اوجالوب خلق نماز خوان اولاجاق

گله جق غیرتده فاسق ، اولاجاق اهل تمیز
ایتدیقی معصیته جمـــــــله پشیمــان اولاجاق

بیر محرمده چخوب شاهقلی بو مسجد دن
بیر ده بو آیده گلــــوب داخـل ایوان اولاجا ق

روزه سین میل ایلینلر چیخاجاقلار سفـره
ایله بیر هاموسی زوار خـــراسان اولاجا ق

او آداملار که ایدوب میلته چوخ جور وستم
هاموسی بیر گئجه ده قاری قرآن اولاجاق

هچ گناه اولماسا بسدور بیزه بو صوم وصلاه
قبر ایچینده بیزه او حائیل سوزان اولاجاق

ترجمه فارسی:

ماه رمضان آمد و همه مسلمان خواهند شد
دین اسلام بلند مرتبه شده و همه نماز خوان خواهند شد
فاسق غیرتمند و اهل تمیز خواهد شد
برای تمام معصیتهایی که کرده پشیمان خواهد شد
شاهقلی یکبار در ماه محرم به این مسجد آمده است
بار دیگر هم در این ماه وارد ایوان خواهد شد
روزه خواران به مسافرت خواهند رفت
گویا همه شان برای زیارت به خراسان خواهند رفت
آنانکه به مردم ظلم و ستم بسیار کرده اند
همه شان ناگهان یک شبه قاری قران خواهند شد
تصور میکنند با این همه گناه خواندن نماز و روزه گرفتن
درون قبر حائلی برای آتش سوزان جهنم خواهد شد.

روستای بلغور

  مسیرش معروف است به جاده‌ی سد کارده. جاده‌ی کلات را بعد از واحدهای صنعتی وکارخانه‌‌ی جامعه باید به چپ دور زده ،  روستای پاژ محل تولد جناب حکیم ابوالقاسم فردوسی در میان دو جاده‌ی کلات و سدرا عبور تا روی به سمت شمال راست گردد. جاده به محض این که معین‌آبادپایین را که به معین‌آبادبالا برساند؛ شاخ چپ‌ش را با شیبی ملایم حوالت به توس می‌دهد و سمت دیگرش را به راست‌های نشسته بر لب جوی می‌رساند. مرغ‌داری و دامداری و واحدهای صنعتی چپ و راست را که بی‌توجه عبور کنی به دو مدرسه‌ی راهنمائی شبانه روزی خواهی رسید که عبوری‌ها "دبیرستان‌ها "یش می‌گویند. یکی سمت چپ جاده و دیگری در راست که فیروزآباد را به حاشیه رانده تا خود مشرف بر راه صدای عابران را به شاگردان رانده از شهر در سر کلاس برساند.

   روستای کارده از پس سد می‌رسد. حاشیه‌ی طرح‌های ملی بر متن غلبه دارند. تاسیسات اداری و رفاهی سد همان‌طور که قبل از خود سد ساخته می‌شوند، زودتر بر بلندای زمین‌های پلاک فیروز‌آباد خودنمایی می‌کنند.دریاچه‌ی سد در سمت چپ بر روی رودخانه‌‌ی طویل کارده بسته شده است. کارده کمی بالاتر از سد، سخاوتمندانه آب‌های دریافت کرده از دو دره‌ی سیج و کوشک‌آباد را به دریاچه می‌ریزد.راه سیج و آل و پنمنه از حاشیه‌ی کارده خود را راست کرده مسیر شمال شرقی را نشان می‌دهد ولی ما راه غربی را پی گرفته به چپ می‌رانیم تا به مقصد برسیم. نهایت بلقور است اما کوشک‌آباد و آنگاه بهره را باید در سمت راست رها سازیم تا به گوش برسیم. گویند جناب کاوه‌ی آهنگر از این روستا بوده است. مارشک روستای بزرگی است که در میانه‌ی راه با خانه‌های نزدیک به بافت شهری با باغات در خور توجه سرسبزی خوبی به طرفین راه داده است. روستای جُنگ با فاصله‌ی 3-4 کیلومتر از راست می‌گذرد. راه خود را از آسفالت کنده ولی همچنان نظر به بالا می‌رود. در جایی که باید برای بلغور سرفرود آورد، اهالی روستای خرکت روی به چپ تافته، همچنان سر به بالا دارند، تا بازوی چپ مشهد را به دست راست کلات نزدیک کنند.

  بلغور آخرین روستای این مسیر است که 85 کیلومتر از مشهدمقدس فاصله گرفته است. این در حالی است که کلات از روی کوه ها و دره‌های با صفایش می‌تواند فقط با چند جیق (12کیلومتر) این روستای زیبا را در آغوش گرفته از تنهایی برهاند. این فاصله فاصله‌های مکانی است ولی شاید بی‌ربط به زبان اهالی هم نباشد. مردم منطقه‌ی کلات نادری ترک زبان هستند. در این مسیر هم روستاهای بهره، مارشک، جُنگ، کریم‌آباد، خرکت و بغور ترک زبان هستند.

  ایستدم سئلی‌دن یازم. بیرهفته گئشده باشارمدم. آقا احسان که گئچان جمه بئزینن داغه گئلوده، سفردن یازوده که خیله یاخش تعرف ائودلن. حیفم گلده که بو یازدقه ازگه بیرلره گئرسادمیم. پس آقای حصاری‌مقدم‌‌‌‌‌دن اجازه ایستیم که منم بو صفنه بیرده قویئم.

فقط دیئم که بیرپره سئزم بارئده‌ که نظرات وبلاگ بجنوردن ده قویدم.

در کشاکش درخشش ستارگان و وداع تاریکی با زمین و در زیر نور کمرنگ چراغ های روشنایی کم جان خیابان ها، برای پیوستن به دوستانی سحرخیز در روستا، به سمت گریوان راندیم. با گذشتن از دهکده های اِمام وِردی، دَرتوم، قاپاق و علی گُل (1) به آن جا رسیدیم که هنوز مردمانش دل از خوابی بهاری برنداشته بودند. از کوچه های کهن سال و باغ های سرسبز و پرمیوه، گذرکردیم و پای در دل دامنه ی کوه سالوک گذاشتیم و لحظاتی بعد، دوست داران طبیعت را همراهی کردیم که پای در رکاب بودند. برای کوهستان سالوک، پیران محلی از گذشته های بسیار دور، متناسب با شرایط جغرافیایی اش، عنوان های متنوعی انتخاب کرده اند که هر یک از آن ها، هزاران خاطره تلخ و شیرین را در سینه جای داده است.

منطقه ی  سیاه خانه، قَرَه بِرن gharah bern، آق داغ agh dagh و سارِه کَمَر (2) sareh kamar در ضلع شمال شرقی و تَل وِستان talvestan، محل چَرای مشترک احشام گریوان با روستاهای اسفراین و درامتداد آن، دو دره ی آشّاقَه جَرف (ژَرف)  ashshaghah jarf و یوخارِه جَرف (۳)  yokhareh jarf که دشت وسیعی را شامل می شود.

آفتاب سینه کش کوه را بالا می رفت که برای خوردن صبحانه در سایه سار درختچه هایی سبز و در کنار چشمه ای با آبی گوارا به تماشای طبیعت و شگفتی های آن نشستیم. ظهر گذشته بود که به تَرنولی (۴) tarnoli رسیدیم و پس از استراحتی کوتاه، خود را به نوک قله رساندیم. اما باد سالوک همچنان می وزید که چند ساعتی را به گردش در دره های اطراف این کوه سرفراز پرداختیم. اندک زمانی بعد، شب با چادر قیرگونش سایه افکن شده بود که ماه، مجلس آرای زخمه ای شد در زیر نور ستارگان درخشان و چشمک زن. و جوانی که با نوای جان سوزش، دل عاشقان را به سال ها پیش می برد و خاطره بارانشان می کرد. ماه در آسمان می درخشید و دود آتش، هم چون ستونی بلند سر به سوی او می برد. دشت سرشار بود از سکوت و جاودانگی طبیعت زیبا. زمزمه ی همراه با نوای سه تار، فریاد از دل برآمده ی آنانی بود که دم گرفته بودند و استاد بنان و شجریان و قوامی را میهمان شبی تاریک در گرد آتشی از رُستنی های پاک طبیعت کرده بودند. دود و آتش در هم آمیخته شده بودند و نسیم خنک از جانب قله ی سالوک در حال وزیدن بود که صدای جوشش و غلغل کُندِک (۵) kondek درسکوتی دلنشین، مشتاقان نوشیدن چای دود گرفته را به خود می طلبید.
شب از نیمه گذشته بود و آتش گداخته رو به خاموشی و صبحی زیبا در انتظارمان. خوابیدن شبی در سیاه چادر عشایری که همه ی پیرامونش طبیعت بود و صدای گوسفندان و پارس سگ گله که با قدرت، همه جا را نگاه بانی می کرد. دیدار زنی سخت کوش با صورتی سوخته از تابش آفتاب داغ کوه که بنا به سنتی دیرین، نیمی از چهره اش را با روسری اش پوشانده بود. او کمتر سخن می گفت و بیشتر به تنهایی کار می کرد و دیگر زنانی پرتلاش که بدون حضور مردانشان، شب های تنهایی را در کوهستان به صبح می رساندند.

برخاستن زود هنگام صبح، همراه بود با چهچهه ی پرندگان و بلبلان کوهی و آواز برّه هایی که برای نوشیدن آب از چشمه ی خنک تَرنولی از هم پیشی می گرفتند و طلوع آفتاب، خبر از روزی بهاری تر از دیروز را می داد. زن میزبان، در تاریک روشن هوا، خواب را از چشمانش رهانیده و برای چهارده میهمان خود، سفره ای از دسترنج خود با کره و ماست و پنیر و شیر و نان پخته شده درتنور را آراسته بود که حاصل تلاش بی وقفه اش در کوه و سیاه چادر بود. محل چادر، در دامنه ای بالاتر از چشمه بود. با اجاقی ساخته شده از قطعه سنگ های کوهستان که دود را به همه جا می پراکند. پس از طی مسافتی از سمت شمال شرقی قله ی سالوک، پا به دره ی قویِن یولِه (6) ghoyen yole گذاشتیم که آغازین گام دیدار با دره، حضور آبشارانی کوچک و پی در پی و خروشان بود که بسیار دلربایند و آبی خنک که از دل برف های به جا مانده از زمستان و یخچال های طبیعی دشت سرازیر می شود. آن گاه که پای در خنکی آن می گذاری، زمستانی از سال های کودکی را یاد آور می شود که برف و سرمای آن به خاطره ها پیوسته است. پوشش  گیاهی نسبتا مناسب، باعث شد تا طعم رستنی های معطری همچون آنِّخ  annekh و قِلِّه چای ghelleh chay و آق باش (7) agh bash را بچشیم و  بساط چای کندک، دوباره پا بگیرد. سرچشمه ی قویِن یولِه، با دیواره ای سبزتر از همیشه و انواع  روئیدنی های سبز و گل های متنوع که با سماجت تمام، سر از دل سنگ بیرون آورده و برای سیراب شدن از خنکی آب چشمه، زلف افشان کرده بودند. دل کندن از نسیم برخاسته از آبشار سرچشمه ی قویِن یِوله آسان نبود. اما هنوز راهی طولانی در پیش رو داشتیم که به سوی پِی نَلِه دره (8) peynaleh darrah  راه کوتاه کردیم و در مسیر، به یاد کودکی هایمان، از یخچال های طبیعی خفته در شکاف های عمیق دره، برف خوردیم. گذشتن از این دره، به واسطه ی زیبایی خیره کننده اش چندان آسان نبود. دشت، پوشیده از مخمل سبزی بود که نقاش طبیعت، به زیبایی تمام آن را آراسته بود و سکوت، لالایی دل انگیز و آرامش دهنده ای برای برداشتن گام هایی بود که باید به اجبار از آن دل می کندیم و به راه مانده، پای می فشردیم .

هنگامه ی عصر بود که به جان پناه سالوک رسیدیم. ازنوک قله، چشم انداز زیبای روستاهای اطراف، همچون گریوان و رختیان، حصار و نیستانه، (9) زیر پایمان بود. دیدن دره های پوشیده از گُل سنگ، انواع بوته های زیبا و گل های وحشی، دل کندن ازین مناظر را سخت تر می نمود. ساعتی بعد، از مسیر روستای رختیان، به سمت پایین سرازیر شدیم که گاه در کنار چشمه های کوچک با آب های خنک و گوارایشان دمی می ایستادیم و لبان تشنه، سیراب می شدند. عبور از دامنه ی سالوک و از مسیر روستای رختیان به گریوان، همراه با گذشتن از انبوه کشتزارانی بود که  سنبله های گندم سبز گون، ما را در خود پناه می دادند. ستیغ آفتاب درنوک قله ی سالوک به سمت تاریکی می رفت که به گریوان رسیدیم.

--------------------------------------------------------------

پی نوشت: با تشکر و قدردانی از خانواده ی آقای الیاس پهلوان و صفر علی گریوانی، به پاس زحمتی که در این دو روز، برای گروه به جان خریدند.

1/ اسامی روستاهای منشعب از جاده ی اصلی تا گریوان.

2/ سیاه خانه، قَرَه بِرن ( بینی سیاه )، سارِه کَمَر ( کوه زرد )، عنوان هایی از سوی بومیان منطقه.

3/ آشّاقَه جَرف ( ژرف پایین )، یوخارِه جَرف ( ژرف بالا )، نام بخش هایی از پایین دست رشته کوه سالوک.

4/ تَرنولی، نام چشمه و محلی که گله های گوسفند برای نوشیدن آب از آن جا استفاده می کنند.

5/ کُندِک یا کُندیک، ظرفی فلزی شبیه به آفتابه ی لگن، با سابقه ی دیرین سال که از آن در استان های خراسان و گلستان، برای جوشانیدن آب و دم کردن چای استفاده می شود.     

6/ قویِن یولِه ( راه میش ) نام دره ای در سمت شمال شرقی قله ی سالوک.

7/ آنِّخ، قِلِّه چای و آق باش، نام هایی برای رُستنی های معطری که آن ها را دم کرده و گاه با چای می نوشند.

8/ پِی نَلِه ( پونه زار ) تلفظ ترکی پونه با لهجه ی گریوانی. دشتی پهن و وسیع با پوششی از پونه.

9/ روستاهای پایین دست قله ی سالوک از سمت شمال شرقی تا شمال غربی.

اطلاعات مورد نیاز گریوان

  برای بیان خواسته‌ها و یا ترسیم نقشه راه و همچنین به منظور انعکاس مشکلات زبان آماری گویاترین زبانی است که در دستگاه‌های اداریمورد استفاده قرار می‌گیرد. شناسنامه‌ی روستا شامل اطلاعاتی است که توانمندی و نیازهای روستا را بیان می‌دارد.

  دهیار و شورای گریوان از مدتی قبل در پی تکمیل این شناسنامه از مطلعین و افراد مختلف کمک خواسته است. مزید استحضار گریوانی‌های محترم و افرادی که دسترسی به آمار و ارقام رسمی دارند، مواردی از این خواسته‌ها منعکس می‌شود. تقاضا شده به هر شکل ممکن این اطلاعات در اختیار مسولین گریوان قرار گیرد.

1-     جمعیت روستا در سنوات مختلف

2-     تعداد باسوادن

3-     تعداد شهدا، ازادگان و رزمنده و جانبازان

4-     اسامی شخصیت‌های ملی و استانی

5-     تعداد خانوارهای تحت پوشش بهزیستی، کمیته‌ی امداد و زنان بی‌سرپرست

6-     نام امام زاده و مکان‌های مقدس

7-     نام  بازی‌های بومی و محلی

8-     تعداد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی و رشته‌ی تحصیلی آن‌ها

9-     تعداد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی بیکار ورشته‌ی تحصیلی‌ آن‌ها

10- اسامی تعاونی‌های تشکیل شده

11- مشکلات زیست محیطی روستا

12- نام و تاریخ بیماری‌های عمومی، شایع ومزمن در روستا

13- وسعت تقریبی روستا

14- وضعیت مالکیت اراضی

15- منابع آب و نام رودخانه‌ها، چشمه ها و...

16- نام گیاهان داروئی اطراف روستا

17- مقدار زمین‌های باغی و زراعی به تفکیک محصول

18- میزان اراضی آبی و دیم

19- تعداد واحدهای تولیدات دامی وگیاهی

20- جاذبه‌های طبیعی و گردش‌گری

21- فرصت‌های سرمایه‌گذاری در صنعت، کشاورزی، صنایع دستی، خدماتی، توزیعی، گردش‌گری، اقتصادی، فرهنگی و...

22- حجم هریک از محصولات کشاورزی، باغی و صنایع دستی و...

23- محصولات قابل صدور به کشورهای دیگر

24- نام معادن

25- صنایع موجود و مورد نیاز

26- نظران و پیشنهادها

داملرینگ قارنه نمینن تاشلیلن؟

   قارچن ایرمز دار اولده. میزانن سوره یاخش قارله گلده، بیر قارده من گلودم گروانه، چاقلره ارتمه اسدلیه؛ تیوبنن سولان ایچدلن، خوش گئشده.اینه‌که قش اولده قار یاقمیه. ایشالاه بئدفه که قار گلسن، گلیم گئدیی داغ‌باشئلرده سیولان ایچی. خدایدن ایستیم اوقرته قارگلسن که گروانلله داملننه تاشلسلن. داملره نمینن تاشلیلن؟ دامه نمینن چخیگز؟ بئلره دئدم که هرنمینن که دام سی‌یئرردگز گئترگز یاخننه قویگز.

هان باخئم کمیگ یادنه که داملره نمین تاشلیلن؟

یئل گئلمیه سنه چارشاخ بئه منه

  موضوع باران را یک سیاستمدار هندی سالها پیش در مورد انقلاب ایران گفته بود. بعضی معتادا برا خلاصی از بگو مگوهای خانوادگی، خانماشونو هم تو کارکاسبی خودشون میارن، حتی بعضا بچه هاشون هم. خانم مطالعه زیاد می کرد و گاها هم دست به قلم می برد. چند سالی طول کشید تا متقاعد کنم که بیاد و وبلاگی داشته باشه و یادداشتاشو اونجا بذاره، حاضر نمی شد و کتاب و قلم ودفتررو ترجیح می داد. قریب یک سال پیش گاها سیری تو فضای مجازی می کرد و یکی دو تایی وبلاگی هم ساخت ولی از دستش داد. اما چند ماهی هست که یه وبلاگ ساخته که بلای کار ما شده. از اینجا به بعد "یئل گلمیه سنه چارشاخه بئه منه" شده. من پیاده و او سواره. سیستم تو خونه هم یکیه و حتی بچه ها نمی تونن کاروشونو انجام بدن. خانم غیر از سیر و غوطه در دریای مجازی و اداره وبلاگ تو فیس بوک هم رو دست ما بلند شده و سخت فعال و معتقد منتقد دو آتشه. خلاصه فرصت زیادی برا این پست هم ندارم. اصرار اینه که لپ تاپ تهیه بشه تا با هم و در کنار هم مثل  یه زوج خوشبخت در این فضازی بارانی قدم بزنیم وگرنه داستان این چند ماه ادامه یافته و خرما بر نخیل و دست ما کوتاه.

بهترین‌ها از نظر شما ؟

   جدول زیر  به اشتراک گذاشته شده؛ تا پس از مدتی مشاهده شود، آیا ممکن است، جمع زیادی در تایید و انتخاب یک یا  چند نفر اتفاق نظر داشته باشند. البته لازم نیست، معیارهای انتخاب، انتخاب کنندگان یکی باشد ولی این اختیار هست که با در نظر گرفتن جمیع جهات، حداکثر، ده نفر را در هریک از سطوح جهانی، ملی، منطقه‌ای و محلی انتخاب نماییم.
    انتخاب از میان مردگان و زنده‌ها بلااشکال است ولی اگر زنده‌گرا باشیم، بهتر نتیجه خواهیم گرفت.

یا مقلب‌القلوب والابصــــــار
یا مدبراللیل والنهــــــــــــــار
یا محول‌الحول و الاحــــــــوال
حول حالنا الی احسن‌الحال

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد

عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد

ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد

چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد.

الا ای اهورای با فرّ و جاه
به فرمان تو تابش حور و ماه

در این روز ِنو از مه ِفرودین
به آئین جمشید فرخنده دین

بگردان دل و دیده‌ام از گناه
بیاموزم از نو، دگرگونه راه

روان مرا از غم آزاد کن
به خوش‌باشی و خوش‌دلی شاد کن.

جهان است شادان به پندار نیک.ز پندار نیک است گفتار نیک.چو پندار و گفتار نیک شد. نیاید زتو غیر کردار نیک...

نوروز برهمگان مبارک باد

  چون وقتی برا چیزائی که می‌خوام بنویسم نداشتم، دست همه شستم و یک هفته نه به کارای اصلی اداری رسیدم ونه به دغدغه‌ها وفشارای روحی ناشی از مسائل دور وبر. محرم وغزه، خشکه‌سرماها و آرزوی یه روز برفی برا رفتن به کوه(کوه که چه عرض کنم تپه) فکر یه مسافرت زمستانی و امتحانات یکه محصل و...همه چیزائی است بایگانی ذهن را اشغال کردندبدون اینکه فایده‌ای ازبرای من و دور وبر داشته باشه. ببینیم هفته‌ی نیمه تعطیل چه‌طور می‌شه.

نوشتن را مشکلاتی است

      باوجود سوژه های زیاد ، بعضی مواقع شوق نوشتن آنقدرکم می شود که اولویت بندی موضوعات مد نظر دردسر سازشده وبروزکردن وبلاگ را با تاخیر غیر قابل قبولی مواجه می سازد.مسائل سیاسی ،اجتماعی واقتصادی  فراوانی درمحیط های کوچک وبزرگ ما درجریان است که هرکدام می توانند ، پستهای زیادی ازوبلاگ را اشغال نمایند، اما به جهت برداشتهای متفاوت وبعضا متضاد دریک دوره از زمان ، پرداختن به آنها را اگرنگوئیم بی فایده ، حداقل درآینده ای نه چندان دور ازحیض انتفاع ساقط می کند. درشرایط فعلی خیلی ازمسائل باخودسانسوری ویا با حداکثر محافظه کاری نوشته می شوند ،پس  همان  بهتر که با اینگونه موضوعات وقت خود ودیگران را ضایع نکنیم. دراین دوره ی محافظه کار ، ضمن این که پرداختن به مسائل طبیعت وزیست محیطی با رویه ی محافظه کاری سازگاراست ، کاری زیربنائی واصولی (اصولگرائی) است.براین مبنا وبرداشت است که این وجه ازوجوه مورد پذیرش ، درفصول پرآفتاب تقویت شده وازمناظر بسیار، به انعکاس زیبائیهای طبیعت پرداخته می شود.باهمه ی علاقه ی به طبیعت وسیر درآن، برای جلوگیری از ایجادشائبه ی صرفا زیست محیطی بودن وبلاگ ، بازدیدهای جمعی وفردی ، بعد رئین وآلاداغ را منعکس نشد.این درشرایطی است که کلی عکس ویادداشت درمورد وضعیت جدید سالوک ، طبیعت روستاهای گاه وبقمج ، کلات نادر و...تهیه شده بود تا اززوایای مختلف زندگی مردم روستاها وطبیعت مناطق مورد ارزیابی قرارگیرد.به هر روی مشکلاتی است نوشتن را . بقول معروف ننوشتن را یک درد ونوشتن را هزاران. ننوشتن را یک توجیه کافی است ولی نوشتن را هزاردلیل وتوضیح ناکافی پس : نوشتن را تعطیل ویا نوشته ای درحد ارضای دل نویسنده.

     سه روزصبر بلکه آغازسال را با مطلبی بدیع ودرخورسال نوشروع کرده باشم ، فایده ای نبخشید. گویی یخهای زمستانیم با هوای گرم نیمه ابری این روزها ذوب نشد. برگهای درحال رویش درختان کنارپنجره م غل غلی است که نهیب می دهند : به هوش باش ، سه روزاز عمر ۸۷ گذشت ، قطعا بقیه نیز بگذرد.وهمین نگاه برگهای نازک گرچه زیبا وبا محبت، ولی تشری به به خیال منجمدمن که ایستایی برای بهتر نوشتن که سهل است ، ایستاده برای استقبال خوشی آب درهاون کوفتن است وهیچ انگاری خویش .وآنگاهست که انگشتان یک به یک به دنبال حروف مخلوط پارسی ولاتین برای ساختن جمله ، سه ردیف به بالا وپایین پریده ، سیزده نقطه را با تک کلیکهابه راست وچپ می دوند.محتوی را ، آنچه درکوزه تراود اما سیاهی صفحه را اراده وشجاعتی فوق معنی لازم است.گربه سیاهی مانداین سیاه مشق اول سال، بازم سرخوشم که پستی داشته وبه روزشدنی رابایسته ام.به همان اندازه که ازبهارعمر غافل بوده وپشیمانم ، ازثانیه های بهارسال هم.باقی چه شود ندانم...

يا مقلب القلوب و الابصار 
 مدبر الليل و النهار 
 يا محول الحول و الحوال
 حول حالنا الي احسن الحال

     همگام وهمراه با طبیعت ازخالق کائنات ُ استجابت این دعاراخواسته ُ می خواهیم تغییری به سرعت وزیبائی سبزه های بهاری درتمام شئونات زندگی ما ایجاد نماید. 
 ازاين دعا زيباتر چه می توان گفت .اين دعائی مختصر ومفید است که می تواند ُ زمزمه ی هر روزمان باشد .قطعا طبیعت هرلحظه این خواسته را به کمال داشته که اینچنین زندگی را به لحظه درک می کند. من اين دعا را درحق همهُ خصوصا آنهائی که با ما حضوری و مجازی حشر ونشری دارندُ کرده  وتقاضا دارم ُ اگر توجهی بودبرای تغيير حال ما هم دعا بفرمایند.

 برای خودم

     اگه بخاطربعضیهانبود که هنوزبه ماهیت سنم پی نبرده اند،می گفتم که امروز وفردای آن روزکجا بودم وچه می کردم وچه دیدم وشنیدم .این فضا هم یک جورایی به گفته آن پیر طریقت که فرموده اند آب ونانش دهیدو از دینش مپرسید،شبیه است. کمترکسی به این فکره که فلان نوشته ازچه فردی با چه سنی صادرشده است .یک جورایی همین خوبی تونسته خیلی ها روبه هم نزدیک کنه وپیش هم نگه داره ، وگرنه تو اجتماع بیرونی رسمه که کبوترباکبوتر باز با باز ....  آری خیلها می دونن که روزا ی خیلی  پر التهابی بود .به تحلیلهای امروزی وکنایه های نرم ودرشت کارنگیریم ، می شه بگم ،یک مزه شیرینی مانده به کام را حس می کنم . این خاطره ی عکس شده ی پدرم ازدوران جوانیش بود .برایم زیبا بود که امروز به کوچک وبزرگ که روی آوری حرفی ازمعنا دارند.یه چیزی بیرون ازخودشون حرف می زنند.می شه حرفشونو باورداشت ورگه های حقیقت رادرآونا به وفوردید. به جمع اقتدا می کردند واز خیر وشرش سوالی نداشتند.خشم فروخفته ی ملتی به ظاهر طغیان کرده ولی یکی ویکرنگی هاشون خاطرات زیبائی است که جلوه اش نمود بیشتری داشت. حالا ممکنه به قول بعضیها جمع شده ها می دونستند که چی نمی خان ، ولی نمی دونستند که چه می خوان .اما کاری کردند کارستون .دگرگون وزیر ورو کردند رسم زمونه رو . درهرصورت یک جمع بزرگی که امروز اصلا نمی شه جمع وجورشون کرد ویا اگه بشه، یه جمع ناجوری می شه.البته اصلا دلم نمی خواد اون جمع مثل آن روزجمع بشه .امروزیا اگه بخان جمع بشن بهتره که جمع هاشون جمع بشن نه آنطوری که اون وقتا جمع می شدن. فرق می کنه که چند تاجمع پیش هم جمع شن وبگن چی می خان تا اینکه همه با هم جمع بشن وبگن چه می خان وچی نمی خان.  صد البته که اینا برادلم بود وگرنه هرکسی ونسلی اختیارخودشو داره . باشه با این اختیار می تونه بگه من اینم وآن کنم ولی بی انصافیه که بگه اونا چرا همچین وهمچون کردن .

خانواده محترم مقنی مطلق

    خبرتاسف بارفوت همکارعزیزمان
مرحوم جناب آقای
جعفر مقنی مطلق
موجب تاثر وتالم گردید.فقدان آن عزیزسفرکرده رابه خانواده محترم وبازماندگان شریف تسلیت عرض نموده ،ازایزدمتعال برای آن دوست وهمکارپرتلاش رحمت واسعه الهی وبرای شما وفامیل وابسته صبر توام با اجر اوخروی مسئلت می نمائیم.

دوستان وهمکاران آن مرحوم

    دردو سه روز گذشته با چند موضوع کلنجاررفتم ولی قادربه نوشتن ،باموضوع خاص آنها نشدم:
1- انحلال شورایعالی حفاظت محیط زیست
2-حذف مطالب غیر محیط زیستی
3- یکصد ویکمین سالگردانقلاب مشروطه
4- توسعه پایدار
     درموردموضوع اولی، درذیل نوشته عزیزی ازمعترضین به انحلال گفتم :شورایی که درسال بیش از یک جلسه برگزارنکرده ،همان به که منحل گردد.واقع قضیه اینست که خیلی ازشوراها وجلسات نه تنها کارسازنیستندبلکه کارهارابه تاخیر انداخته وازنظم موجود دردستگاههاهم می کاهند.کاری راکه حسب مقررات ،مسئول یا کارشناسی درکمترزمان ممکن می تواندانجام دهدبه کمیسیون وجلسه محول کرده ،برای ماههادرنوبت تشکیل جلسه وطرح درآن معطل می ماند.باتصویب مقررات وقوانین متناسب وتنظیم چرخه کاری درست می توان وظایف شوراها وکمیسیون های متعددرابه مجریان تفویض اختیارکرد.

     مطلب دوم ازنظرتئوری درست به نظر می رسد .مطالب ونوشته ها بایدتخصصی ودسته بندی شده باشند.امااین موضوع جزدراندک وبلاگها وحتی ذهن هاقابل اجرانیست.
    به شخصه باهمه علاقه ای که به مسائل زیست محیطی دارم ،اولا:قادربه تفکیک موضوعات نیستم .مثلافردی که وبلاگ شخصی داشته وپیگیرمشکلات جامعه است ،چگونه می تواندتخریب وتصاحب اراضی یک محیط عمومی مانندپارک وجنگل توسط افرادسودجوویابانفوذرا صرفا موضوعی زیست محیطی یااجتماعی و...تلقی نماید؟خیلی ازمشکلات نهادینه شده درجامعه هستندوبایک یادونسخه شفا پذیر نمی باشند.
    دوما:بررسی موضوعی بادیدگاه تخصص خاص ویک طرفه ،باهمه مزیتهایش انسانهارا علینه کرده وتک بعدی بار می آورد.همان مشکلی که درتوسعه کشور،برنامه سازان ومجریان رابه خود مشغول داشته وبه توسعه پایدارکه درآن هرطرح وبرنامه ای بادیدگاههای مختلف ،زیست محیطی ،اجتماعی ،اقتصادی ،فرهنگی و...موردمطالعه وبررسی قرارمی گیرد نمی رساند.
     ازهمین زاویه نگاه کنیم ،چرابعداز صدویک سال هنوز حرفهایی می زنیم که باایده هاوخواسطه های مشروطه خواهان تفاوتی ندارد؟ اگردریکصدسال گذشته عقل جمعی ایرانیان،برنامه ای ارائه وبه اجرامی گذاشت ،امروزبایدچندین پله جلوتررفته وحرفی متناسب باجهان امروزمطرح می کردیم وتوسعه یافته تلقی می شدیم.البته جای نگرانی نیست ،ماهی راهروقت ازآب بگیریم تازه است .آیاحالاایرانیان به این که جایگاه اقتصادی ،فرهنگی و...ما دردنیای امروزمتناسب شان ومرتبه مردم است، راضیند؟برای پیشرفت بیشترچه اهداف جمعی داریم ؟دراهداف وبرنامه های مامولفه های توسعه پایداردیده شده یانه؟
     سخن کوتاه اینکه بادغدغه های ماودرشرایط موجودهمه نظروطرح خواهنددادتاعقل جمعی به نقاط مشترک تکیه وبرنامه توسعه پایدار را طرح ریزی واجراء نماید. 

افزایش بارندگی ونرو در گریوان
      بارش تقریبا بیست وچهارساعته دیروز وامروز ماروستائیان رابیش ازهمه خوشحال کرده است.اگرچه این میزان بارندگی وبرف وبارانهای بهارامسال موجبات مسرت وشادی کشاورزان ودامداران رافراهم آورده ولی آماروارقام رسمی هواشناسی ونظرات کارشناسان فن حاکی ازکمبودآب دربعضی نقاط ولبریز نشدن تعدادی از سدهای مهم شهرهای بزرگ است. تغییرات جوی وبارندگیهاخوب بوده ولی اقلیم شناسان راعقیده برآن است که تغییراقلیم درایران اتفاق نیفتاده و درصورت تدام بارندگیها برای چندین سال، ممکن است نگرانی های موجود درخصوص خشکسالی برطرف شود.
     ازهرچه که بگذریم بازهم سخن دوست خوشتراست.آنچه امروزحضرت دوست ارزانیمان داده قدردانسته سپاس می گوییم. 
دروصف افزایش بارندگیها همین بس که بعد از سالهاانتظار، از سرچشمه گریوان جوشش" نرو"شروع شده وآبی بیش از آب اصلی از اطراف سرچشمه فوران می کند.سجده ی شکر بجای می آوریم.

گزارش هشت ماهه وبلاگ گریوان(1)

      می گویند ملای مکتب خانه بعد چند روز به شادگرش گفت : حروف الفبا را برگوی . شاگرد هیچ نه گفت . هرچه تکرار کرد اونم پس ندادو چیزی نگفت . دوستان وآشنایان حالش بپرسیدند و ماجرا را جویا شدند ، لب به سخن وا کرد وگفت : این قصه تمامی ندارد . گر الان بگویم الف باید به دنبال آن  ب را بگویم و باقی را . ومن از اول جلوی این اشتباه را می گیرم تا مجبور به ادامه آن نشوم . بله این قصه ومزاح ساده را، پند بسیار است . یکی اینکه ایجاد توقع در خود ودیگری مستلزم  برآورده ساختن آن خواسته وتوقع است . دیگر آنکه ، آدمی تا پایش به عالم خاکی باز شد، مثل اجبار در تولدش ، محکوم به یادگیری است . http://ali258.blogfa.com/
http://www.zendege1.blogfa.com/
http://mughashang.persianblog.com/
http://mehnan.blogspot.com/
http://serverlink.mihanblog.com/
http://citizenship.blogfa.com/
http://parantezcartoon.blogfa.com/
http://http//tabiate.blogfa.com/85032.aspx
http://www.mgrivani.persianblog.com/
http://http//www.djarash89.blogfa.com/
    با وجود گسترش اینترنت همه گیر شدنش، در این چند سال  آشنایی فهمیدم که هنوز هم این صنعت وخدمات بشری  کالا ی لوکس وفانتزی است . تلقی عموم از آن وسیله سرگرمی واتلاف وقت است  وبعنوان ضرورت مورد استفاده کاربران قرار نمی گیرد . البته در ایران دلایل زیادی براین ایراد مترتب است که بخشی به دولت ووزارت خانه مربوطه برمی گرددو بخش اعظم آن به افراد اجتماع وابسته است . در واقع وجه مشترک برای هردو،برداشت مشکل ومزاحمت ونهایتاهزینه محسوب می گرددنه سرمایه گذاری . مردم ودولت به این سرمایه توجه کافی ندارند وباری بردوش خود حس می کنند.
        الغرض بهانه ای داشتم تا 8 ماه تجربه اینترنت را برای خود یادداشت کنم .دراین مدت خصوصا در ماههای آخر با عدم دسترسی به مکتوبهای مورد علاقه مرجع مهم برایم شبکه اینترنت بوده ودر شبانه روز چند ساعتی رادر این سرزمین قدم می زنم . خیلی وقتها راهم گم شده ولی گریوان نشان خوبی بوده تا به خانه برگردم .
     اولین نوشته را در مردادماه سال گذشته در سایت پرشین بلاگ تحت عنوان گریوان شروع کردم . بعد چند روز رمز ورود واطلاعات خود را فراموش کردم . در همین مدت کار را همزمان در میهن بلاگ وبلگفا شروع کردم . انتخاب چند جااولا: بخاطر افزایش تبلیغ گریوان بود .  تا آن روز هیچ مطلب فارسی جزذکر پیش شماره مخابرات و نام شرکت تعاونی روستا در لیست شرکت تعاونی روستایی بجنورد نوشته ای یافت نمی شد .گریوان در زبان انگلیسی ،هندی، پاکستان و افغانستان در غالب اسم وفعل  بسیار استعمال شده که من از کم وکیف آنها بی اطلاعم .حتی سایتی بنام گریوان دات کام در آمریکا به ثبت رسیده ، ولی فعالیتی ندارد.  دوما: در مدت کوتاه کار وبلاگ  دیدم هرسایت ارائه دهنده فضا برای وبلاگ مزایا ومعایبی دارند . لذا به مرور سه سایت ،فضاومحل رفت وآمدم شد .
     بهمن  سال   85 دمین  گریوان دات آی آر رابا فضایی اندک به ثبت دادم .  راه اندازی این سایت تا زمان امکان طراحی وب به تعویق افتاده است .

      درمدت هشت ماهی که خود را به این وادی وارد شده دیدم، فراوان دوست یافته و شاگردی کرده ام . تعدای از دوستان شرمنده کرده وبا اطلاع بی اطلاع لینک گریوان را در وبلاگ خود گذاشته اند که ازایشان سپاس دارم .
      باهمه مشغله های اداری وشخصی سعی کردم از فضا دور نمانم .بطور متوسط هر 26 ساعت یک پست داشته ام .بیش از این به نوشته های دیگران مراجعه داشته ام . ماه اول به نسبت علاقه ای که به بعضی مطالب در سایتهای دیگر داشتم  از نوشته های ایشان بصورت کپی ولینک استفاده کردم ولی از ماههای دیگر مطالب کاملا شخصی با انشای ناقص خودم در فرصت کوتاه پست شده است .
       علاقه به عکس وتصویر موجب شد که تصاویر شخصی زیادی رابروز برداشته و در وبلاگ بگذارم وبعلت ناآشنایی با چگونگی کار،سایز همه را به قد وقواره صفحه مانیتور در آوردم .غافل از این که این فضا ملک پدری نیست وتا اندازه ای می توان از آن استفاده کرد . مشکل باز نشدن تصاویر باعث شد تا به یک باره با هرچه عکس وتصویر است وداع کنم وبه دست نوشته های ناقص وکوتاه خود اکتفا نمایم . نوشته ها غیر از موارد خاص مثل مسائل گریوان و وضعیت کشاورزی سیر مشخصی نداشت واز هر دری سخنی رانده شد. ... واما ...بعد...

 یا مقلب القلوب والابصار
یا مدبراللیل والنهار
یا محول الحول والاحوال
حول حالنا الی احسن الحال
  تاکنون  بهتر از این خواسته ودعایی برای هماهنگی با طبیعت ندیدم. با طبیعت یکی شدن .باطبیعت تغییر کردن ُ  ....

            چند ساعت  بلا تکلیف بین سال ۸۵ وسال ۸۶ فرصت خوبی است برای آماده کردن وارسال پیامهای تبریک .
      در میان خیل انبوه تبریکات به نوبه خودم  حلول سال نو را به همه تبریک می گویم . همه می گویم از این جهت که گردش شب وروز وتغییر سال به وقت ایران همگانی و جهانی ولو اینکه هر قوم و مللی تقویمی و آغاز سالی داشته باشند . طبیعت بی توجه رنگ ونژادو دین و زبان و...نعماتش رابه همه عرضه می دارد. سال خوب ُ شاد وبابرکت برای همه آرزوست.

     غم پایان سال 

          حادثه ناگواری بود .چند خانواده دوهفته را  در بیمارستان با بیم وامید بربالینش  سرکردند . ناگهان از آنی  که می هراسیدند ، اعلام شد . مرگ ناباورانه یک همسر،مادرو خواهر به ایشان اعلام شد .غم از دست دادن  آن عزیز در لابلای پیچ وخم بروکراسی اداری گاه به نسیان وگاه مشدد می شد.  تسویه حساب بیمارستانی وجواز دفن وتحویل طولانی شد وامشب را خانم هاجر در سردخانه بهشت رضا  ماند وبه گریوان منتقل نشد .  حادثه غم باری بود .به خانواده های پهلوان وگریوانی تسلیت باید گفت . همسر ، فرزندان ، برادران وخواهرانش صبور باد.
       وما به ناچار راهی گریوان خواهیم شد.سال نواورا منزلی نو منتظر است .خانواده های داغدار را صبر وتحمل مصیبت و آن مرحومه را غفران ومغفرت الهی مسئلت است .

تخصص بی تخصصی

           بی تخصصی ما خود تخصصی شده .بدون هیچ ترس وواهمه  به وبلاگها و متون تخصصی سرکی می کشم وگاه نظری می دهم . در خیلی از مسائل خصوصا اجتماعی مطلب می نویسم و ...
      توجه فرموده اید  بچه ناممیز از چیزی نمی ترسه . به چیزای خطرناک هم دست می زنه ، از جای بلند می پره و.... همین بچه وقتی چیز فهم شد دستشم بگیری با احتیاط وترس از پله پایین میاد.
       راستشو بخواهید با اینکه اینارو می دونم وتخصص ومتخصصینو دوست دارم ولی یک بعدی والینه شدن در یک موضوع روهم دوست ندارم .لذا به همه محافل سرک می کشم .مسائل وموضوعات مربوط به : شعر ،کامپیوتر ، شیمی ،زیست شناسی ، زیست محیطی ، دینی ،سیاسی ، اجتماعی ،اقتصادی ،شهری وروستائی و...می بینم و جسارتا اظهار فضلی می کنم . ترسم از گذر عمر ونگرفتن کامی است .

انالله وانا الیه راجعون
              باخبرشدم  همکار عزیزمان جناب آقای علی اکبر دلاور فوت کردند. او زحمتکشی بود که پس از بازنشستگی پیش از موعد بامشکلاتی روبروشد وبعد حدود دوسال بیماری به رحمت ایزدی رفت.
              ضایعه درگذشت این عزیز را به خانواده ، بازماندگان و همکاران محترم تسلیت عرض نموده ازخداوند منان برای آن مرحوم مغفور رحمت وغفران وبرای بازماندگان شریف صبر واجر مسئلت دارم .

Powered By
  BLOGFA.COM